Πίσω

When you see me again, it won't be me.

Η πόλη και η ρουτίνα απορροφούν την ζωτικότητα, στραγγίζουν την ενέργεια με επαναλαμβανόμενες καθημερινότητες σα να τρέφονται με τη μαγεία που γενούν οι μικρές στιγμές. Και όμως ακόμη και τότε δεν παύει σαν μυστική ροή, το όνειρο μέσα μας, ένας παράλληλος κόσμος που μας ωθεί στο αύριο. Μια απλή σκηνή, το θρόισμα των φύλλων, το αέναο τρέξιμο του ρέματος είναι ικανά να ταξιδέψουν το μυαλό στο φαντασιακό. Ενήλικη και εργαζόμενη με ευθύνες όμως σε μια άλλη διάσταση ίσως είμαι κάτι περισσότερο από έναν αριθμό. Ίσως αποτελώ ένα μέρος του παραμυθιού, κομμάτι της φύσης. Μια ματιά στο ρεύμα ξεκινά μια μυστική διαδρομή, εσωτερική, ανήσυχη, προς ένα κρυφό εαυτό.

1 / 2